Debatt

Vil berre gjera merksam på eit innlegg på bloggen til svigerfar, bibliotekreisa, som tek i tu med nyttårslovnaden som ein av Lufthusets svevande personlegdommar har vore pådrivar for. Her kan ein lesa innlegget.

Eg hugsar altså vagt ein samtale om denne påstått unødvendige høflegheita, men har ikkje noko klart minne om å ha lovt noko, korkje den eine eller andre vegen. Men eg høyrer gjerne på argumenter pro et contra høflegheit.

Ein kan byrja med å seia at høflegheit = uærlegheit, og til dømes parera med Paulus ord til kolossarane: "Kle dykk då i inderleg medkjensle, godleik, audmjukskap, spaklynde og tolmod". Kan ei anti-høfleg instilling kombinerast med slike eigenskapar?