denna helge ha eg vore på noko så orginalt som bedehusmøte. både fredag og idag. var marit, frå marit og irene som var der...heltar i visse miljø, men aldri nokon som eg har vurdert å høyra på før...

førsteinntrykket mitt, då eg kom inn på møtet, var at "her var det berre folk med grått hår, jammen".. og; "detta kan bli eit uhyre kjedelig møte"

marit tok fram gitaren og drog eitpar eldgamle trauste songar..og førsteinntrykket stod ved lag..

men då ho byrja å preika!! du verden så bra da va! da gjorde skikkelig inntrykk på meg! eg meine; damo ha vore i bransjen i, eg veit ikkje kor mange år, men preika med ein glød som eg sjelden har sett maken til. og mana til vekkelse, å begynna å be for ufrelste og sjuke i nærmiljøet, starta bønnegrupper, leva som om kvar dag var den siste, vera salt og lys, og så vidare... så folket i salen både snufsa og tørka tårer. var skikkelig sterkt faktisk!

så andreinntrykket mitt vart noko annleis enn det første, kan du sei.

men da undrar meg korleis da e mogeleg å halda gløden heila livet...