Ei god historie!

Som de sikkert skjønar, er eg no komen attende frå Tyskland i eitt stykke. Alt vel med mor og born. Beklagar at det ikkje vart nokon mailar frå meg, men eg fann ingen datamaskiner med nettilgang...

Nuvel. Men ein dag over kveldsmatsbordet i Tyskland, dreia samtalen inn på orsakingar og etiske dilemma. Og eg ville bidra ved å spørja dei som høyrte på:
- Meiner de at ein kan forventa ei tilgjeving når ein ber om ei?
Dermed var nyfikna vekt, og eg kom til å fortelja heile historia. Kva som hadde skjedd nett i situasjonen, at Monika forlèt oss og at me rasa i veg, og at mi bøn om unnskulding knapt verka ekte i det heile. For ikkje å gløyma mailen om orsaking frå Øystein rett ut av det blå.

Eg hadde i grunnen berre sagt det som det var, og avslutta med korleis denne orsakingsmailen skapte dialog og forsoning mellom oss brørne. Då tok Sindre, ein av staben, ordet og sa:
- Det var ei god historie!

Og det måtte eg innsjå at det var, når eg tenkte meg om. Me har skapt noko minneverdig!